فصل 23 سرّ وجوب زكات و فضيلت ديگر انفاقها سرّ وجوب زكات ، بلكه سرّ فضيلت مطلق بذل و انفاق مال ، سه چيز است : اول - اينكه توحيد و خداپرستى تامّ و تمام اين است كه انسان موحّد محبوبى به غير از خداى يكتا نداشته باشد ، زيرا محبّت شركت برنمىدارد ، و توحيد زبانى چندان سودى ندارد ، و قدر و درجهء محبّت به جدائى و گذشتن از محبوبان ديگر شناخته مىشود ، و اموال در نزد مردم محبوب است ، زيرا وسيلهء بهره گيرى ايشان از لذات دنياست ، و به جهت اين بهره مندى به اين عالم انس گرفته‌اند ، و از مرگ ترسان و گريزانند ، با اينكه مرگ وسيلهء لقاء محبوب است ، پس در ادّعاى صدق محبّت كامل به خداى تعالى امتحان ايشان به مفارقت و دست برداشتن از يكى از محبوبها ، يعنى مال ، است . و از اين رو خداى سبحان مىفرمايد : « انَّ الله اشْتَرى مِنَ الْمُؤْمِنِينَ انْفُسَهُمْ وَامْوالَهُمْ بِانَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ » 9 : 111 . ( توبه ، 111 ) « خدا از مؤمنان جانها و مالهايشان را خريد به اينكه [ در عوض ] بهشت از آنها باشد » . و براى فهم اين سرّ در بذل اموال مىگوئيم : مردم به حسب درجاتى كه در